Eyle Beni Şiiri - Melek Avcı Çoşkun

Ayaz gecelerin dertli bağında
Fezaya yükselen sevda çağında
Yokluğa bürünen hasret dağında
Bedenini karaçalı sarmasın
Gönül çiçeğine dal eyle beni

Kara gözlerinde gördüydüm hüzün
Dönüp dönüp ayrılık döktü sözün
Dağlanıp dururda sönmezse özün
Gafletli düşünce seni yormasın
Başta taç sinende gül eyle beni

Gülmedi gül yüzün güller açmadı
Bakışlarındaki kinin geçmedi
Gönlün sevdasında beni seçmedi
Çok çektirdin zalim efnan sır mısın?
Aşkın deryasında kul eyle beni

Gafletli yüreğimin kimsesizi
Demlenmiş seherde sitemli sözü
Söndüremez serin sularda közü
Yüreğim dağlayan, yanan kor musun?
Mevla dergâhında yol eyle beni

Başa bela onmaz ki kara sevda
Yanmış gönlün buruk durmaz sılada
Muhannetin sözü olmaz davada
Aşkla canında can oldum der misin?
Yarenler omzuna şal eyle beni

Özümde elendim dertlerim yordu
Niyaz eden gül’e bülbül de sordu
Aşkları hep acı kırağı vurdu
Dar günümde yar olmaya var mısın?
Gönül deryasında göl eyle beni

Hürigül’üm dertte kalsa da başın
Kimselere deme ha var sırdaşım
Dalgalanıp coşar kör ağlayışım
Can cesette iki büklüm yar mısın?
Zât-i nazlarında zâl eyle beni.mlk

T.C Kültür ve Turizm Bkn. Halk Şairi