Ey Yaralı Ülkem Şiiri - Yücel Özkü

EY YARALI ÜLKEM
Ey başı dumanlı, bağrı yanık ülke…
Hangi dağın ateşi düştü koynuna?
Hangi ananın duası yarım kaldı
Şafak sökerken oğlunun yoluna?

Ey kapıları mühürlü adalet,
Hangi rüzgâr savurdu terazini?
Hak diye yola çıkanın
Neden kırıldı dizleri?

Ocaklar tütmez oldu,
Dumanı küstü göğe.
Ninniler yarım kaldı,
Ağıt düştü beşiğe.

Ey suskun meydanlar,
Ey korkuyla eğilen başlar…
Bir ülke böyle mi ağlar,
Bir ülke böyle mi taşlaşır?

Ağla ey toprak, ağla;
Gözyaşın yağmur olsun.
Belki bir sabah,
Bu karanlık yasın sonu olsun.

Yücel ÖZKÜ
21 Şubat 2026/18:31