Ey sevgili,
İnsanlar etrafta koşuşurken, ben yolunu beklerdim pencere kenarında.
Her gün zaman dururdu, ne bir ileri ne bir geri akardı vakit.
Bazen de bir anda geçerdi, nefes almaya bile yetmezdi vakit.
Gündüzler geçse de geceler geçmez sessizliğine.
Oturmaktansa yürümeyi tercih ettim.
Konuşmaktansa susmayı tercih ettim.
En zoru da kendimi sana aşık ettim.
Olsun ne ettiysem senin için ettim.
Kayıt Tarihi : 10.11.2017 13:01:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!