11.12.1986 - İstanbul
Ey rüzgâr!
Ağaçlara hangi sırrı fısıldıyorsun ki,
tüm yapraklarını fena edercesine
kendilerinden geçiyorlar.
Bu nasıl bir iştiyak!
Bu nasıl bir aşk!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta