Servi Boylu Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Şu dar sokaklarda dalgın ve dargın
Geçişim sanadır ey servi boylu
Ümitsiz gönlümde mahzun ve yorgun
Gidişim sanadır, ey servi boylu

Eviniz çift katlı, sokağınız dar
Ne odan aydınlık, ne de balkon var
Bir kerecik olsun baksan ne çıkar
Tüm seyrim sanadır, ey servi boylu

Evinizin bahçesi var, yeşillik
bir simitçi geçer sokağından ilk
Yüzün seçilmiyor, penceren küçük
Kalkışım sanadır, ey servi boylu

Sen çıkmazsan ben de çıkmam sokağa
Avluda dönerim, atarım volta
Yaşamam, olmasın sensiz tek sulta
Duruşum sanadır, ey servi boylu

Şaşırır bakarsın, ya bazen bana
Göz ucuyla ürkek ve kara kara
Kül olurum, savrulurum dağlara
Yanışım sanadır, ey servi boylu

Uyumak aşığa ayıpsa bile
Uyurum rüyama giresin diye
On sekiz yaşında düştüğüm hale
Tek sebep sensindir, ey servi boylu

Daha fazla demeyeyim halimden
Fazla sözde yalan olur sahiden
İçimde yer eden onca sevgiden
Kaçışım sanadır, ey servi boylu