Ey! Nefsim..
En nadide mevsimlerin ardındaki bilmece ve sırtımdaki cüzzamlı akıbetin sebebi sensin.
Bir an kadar yakınken sevgiliye,sevgilimi düşündürende sensin...
Şimdi mi..
düş gölgelerinin ardındaki hezeyan çağırıyor en yitik hallerimi
kurtulabilirmiyim bunca zamanın çoraklığından
ve bakabilirmiyim artık kimsesizlerin minnacık pencerelerinden bırakılan mavi umutlarına
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta