Ey kör! bu yer, bu gök, bu yıldızlar, boştur boş!
Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş!
Şu durmadan kurulup dağılan evrende
Bir nefestir alacağın, o da boştur boş!
Kayıt Tarihi : 14.9.2000 09:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Zekâyı tükettin boş, öyle hayat sürmüşsün.
Sana "doluluk" nedir, bir anlatabilseydim...
Lâkin kabre girmişsin, orada da çürümüşsün!
?Yere bilginler baktı, kudreti sayamadı;
Göğe mercek kurdular, sayabilen olmadı.
Yıldızlarda maddeler, koca koca kütleler...
Tavafta galaksiler; boşluk ne, bulunmadı!
?"Gönlünü hoş tut," dedin; hoşluk bir yanılsama...
Tatmin bilmez kepaze, doygunluk anımsama.
Hatırla sen doğmadan, var olmadığın günü;
Anımsa, lakin öldün; neredeydin o sıra?
?Nefes ciğere lâzım, nefese "boş" denir mi?
Yaşadığın hayatı nefes adam eder mi?
Senin benliğin cahil, yüreğinse başıboş;
Sen istiyorsun diye gerçekler değişir mi?
Ey kör! bu yer, bu gök, bu yıldızlar, boştur boş!
Bırak onu bunu da, gönlünü hoş tut hoş!
Şu durmadan kurulup dağılan evrende
Bir nefestir alacağın, o da boştur boş!
/>
Harika bir ezgi olmuş...
TÜM YORUMLAR (16)