Dünya nimetine, dalan insan gaflette,
Allah'ı unutan kul, ahrette affette.
Herkesin gözü, malk, mülk, servette,
Sırat köprüsünü, geçmek ister gayrette.
Kıyamet kopmadan, kimse ses duymaz seste,
Seslenen tükenir, bir soluk bir nefeste.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta