Ey has gül, geleceğim Şiiri - Servet Bal ...

daha ben doğmadan sarardı güller
gülistan yurduna giremiyorum
garip bir bülbülüm koklamadım ben
o has gülü bildim bulamıyorum
fabrika kokusu
ve fay hatları
korna seslerinde
egzos sarmalı
ben doğmadan gitmiş
en muteber haz
arandığım her iz
ona kapalı

sen bulursun beni
ben bulamıyorum

en muhteşem nağme sana haykırdım
binlerce gül aştım sana bakındım
delirmiş laleler ve ıhlamurlar
ben iştiyakında soldum sarardım
ey medine gülü toprağın nurdan
çevrelenmiş kalen, çöldeki surdan
bir rüzgar bulursam, senin izinde
aşıp geleceğim o çetin kumdan

kervanlar direnir, senin izinde
kumları üflüyor gecelerinde
toz toprak olsaydım daha iyiydi
direnmek gerekir mevsimlerinde
bülbülün kalbinden ne olur ki gül
küçücük sefilim sen gel beni bul
gönder o muhteşem tevhit ıtırını
benimle ayaklan benimle üzül

mardinin gecesi sana aşıktır
gözündeki siyah nura vakıftır
ilahi söyleyen güzel anneler
dilimi tüketti sana atıftır
bir bülbülüm gurbet ipek yolunda
aşkı taşıyorum avuçlarımda
ey muhammed nebi bende gelecem
can çekişse ruhum kanatlarımda