Ey Gönül Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ey gönül; aldanma göklerdeki yerine
Zamansız açan
Nice yapraklar aşağı düştü
Yol baştanbaşa açmamış çiçek dolu
Bu ıssız yollarda nice varlar yok oldu

Ey yolcu; aldanma kimsenin tatlı diline
Söz araz gönül ise cevherdir
Dilden çıkan söze değil
Gönlün yaşattığı hale bak
Gönül ehlinin sofrasında yol al kendine

Ey sevgili; aşk bulutlara taşıdı seni
Niye şeref sayarsın yerlerde gezmeyi
Sevincin de gamın da
Mevsiminden haberdarız
Dolduramazsın dünyayı varlığınla ebedi