EY GÖNÜL!
Gevrek olur, kırılır da düşersin
Çürük dala, ayak basma ey gönül!
Yâr sayma kendine, O'ndan gayrisin
El ipine, gönül asma ey gönül!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta