Beni çağırdınız:
“Gel,” dediniz,
“Bizden ol.”
Sordum:
“Düşünecek miyim?”
Sustunuz.
Çünkü burada düşünmek
Uyumu bozar.
Sorgulamak ayıptır,
İtaat erdem sayılır.
Doğru, çoğunluğa göre eğilir;
Eğilmeyen kırılır.
Bir düzen kurdunuz
Adına “toplum” dediniz.
İçinde insan vardı
Amma insan yoktu.
Herkes vardı
Kimse kendi değildi.
Birey dediniz,
Amma yük gibi söylediniz bu sözü.
Çünkü birey
Soru sorar.
Toplum ise
Cevapları sever,
Doğru olsun olmasın.
Ben itiraz ettim.
Dediniz ki:
“Yalnız kalırsın.”
Kaldım.
Amma siz
Kalabalıkta kayboldunuz.
Unutmayın:
Çoğunluk her zaman güçlüdür
Amma her zaman haklı değildir.
Ve bir gün
Toplum çökerken
Ayakta kalan
Yine biz Mustafa Kemaller olacaktır.
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 04:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!