Keşke geçen zamanlardaki mutluluğun tamamını yaşamayıp birazda bugünlere bıraksaydın be çocuk...
Belki o zaman sahile vurmazdı bedenin,
Belki o zaman anlamazdın hayatın acımasızlığını...
Biraz yüzünde tebessüm oluştururdu gökyüzünün rengi,
Belki bulutlar sana doğru ağlardı
Ardından güneş doğardı yarınlarına,
Gökkuşağın olurdu bu hayat değilmi keşke...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta