Ey Can Şiiri - Özlem Çay

ey can!
altını kıstığın yaşamdan
yar diye yara ekmişsin yüzüne
başkalaşıyor gözünde
çiçek döken perdeler
sıyrılıyor kalemde
emanet şiirlerin örtüsü.
göğün dizlerinde uyut
güneşe tut kör talihin kırıntılarını,
kurut heveslerin
sen de kalan dün hissesini.

ey can!
kentlerin gayrimeşru seslerinden
militan bi yalnızlık dikmişsin yüzüne
birikiyor
ateşten artan kül dilinde,
devriliyor usulca
göz hizanda sözün nizamı.
cümlenin bağrında unut
ağlara dolanan sevda öznesini
unut mevzisinde vurulan
uykulu aşk ülkesini...⚘
.....özlemcay/

haziran/dört