Ey Bülbül
Seher vakti figan edip, kıyametler kopardın,
Derdin neydi anlıyorum, şimdi artık ey bülbül.
Zulmetinden ufuk yandı, sökmüyor artık şafak,
Gündüz bile kapkaranlık, doğmuyor gün ey bülbül,
…… Ah ile inlerken, yer gök ve cihan,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta