Yorul da deli gönül yoruldu,
Gün oldu da nazlı yare darıldı.
Varlığımız şol topraktan karıldı,
Sevgi varken kavga niye ey adem.
Kırıldı da kanatlarım kırıldı,
On sekiz bin alem bize sarıldı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta