Soğuk ve hatrı sayılır bir yalnızlıkla,
Paltosunu ilikliyordu ihtiyar itinayla.
Köprü altında bir evi,
Kartondan bir kanepesi,
Belki de cebindeki son parasıyla,
Almış olduğu gazetesi vardı.
Yürüyüşünde yılların vermiş olduğu çöküş,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta