kimseyi ırgalamayacaksın yaşarken
nefes aldığından bırak kimsenin ruhu duymasın
bir ağacın özünü bil yeter
seni nasıl sevdiğini.
Nefes al yeter yaşadığını bil kendi başına
kedilerinde olmasa çekilmez olursun
nefes alman için uğraşma boşuna
aldığın nefes seninse eğer.
bir beyaz duvarın olsun hayatta
bir mavi göğün silip yazabileceğin
martı kuşların karabatakların
bir zeytin ağacın olsun adını kazıyacağın.
çok düşünme, hayat çoğu zaman tazı gibi
zaman akrep gibi sokak kendisi gibi senide
dalgalanmaya bırak düşlerini İzmirin imbatına bırak
koşma,gelme,gitme durgun bir su gibi yay çiz kendine
bir zeytin ağacı büyüt gözlerindeki umududa.
Kayıt Tarihi : 10.10.2019 22:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!