onca işim gücüm yetmezmiş gibi kalktım bir de seni sevdim
portakal kokusunu ilkbahar kokusunu aniden es geçerek
ben kalktım ten kokunu deli gömleği gibi üstüme giydim
hikayeler anlattım sen sustun ben susmayı hiç bilmeyerek
bilmiyorum belki ben konuşurken senin susmanı beğendim
bilmiyorsun belki sen bana git dediğin zaman ben giderek
ben giderek yarım kalmışlığına daha çok daha beter benzedim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta