Evli Kadın Şiiri - Dr Yusuf Polat

Tutsağım başka hayatlarda
Kendi ellerimle kelepçe
Vurulmuştur parmaklarıma
Özgürlük benden çok uzak

Yoktur artık peşinden koşturan
Tutkularım,
Donuktur düşlerim
Her parçası bir anıda takılı
Kırılmıştır sahipsiz hayallerim

Gerçek değil sanki yaşadığım
Duygularım iç içe kördüğüm
Ağladıklarıma güler
Güldüklerime ağlar olmuşum

Nereye baksam bana yabancı
Dinlenen türküm olmuş şarkı
Bir sıcak çayım vardı
O da bıraktı acı kahveye tahtı

Yediğim peynirin kıvamı değişti
Çatal salladığım zeytinin şekli
Birimiz siyah diğerimiz beyaz
Buluşamadık nedense bir türlü
Ne üzüm
Ne de zeytinin ortak renginde

Ben miyim masada bilemediği
Soğuk çorbalara kaşık sallayan
Ben miyim her gün biraz daha
Kendini tanımakta hep zorlanan

Çoluk çocuk, eş dost, iş güç
Zorunluluklar çevrelemiştir
Benliğimi
Acımaksızın dört bir taraftan

Ve anlarım zamanla sonunda
Soyadın
Neden kalmaz yanında
Yıllar değil
Kimliğindir evlilikle elden alınan