Evler de insan gibidir, bir ömür taşır içinde; Bir kahkaha saklıdır suskun pencere dibinde.
Duvarlarında sırların gölgesi gezinirken, Bir çocuk sesi kalmıştır yılların derinliğinde.
Kapılar kapanır bir gün, yollar uzaklaşır evden, Perdeler solup gider, ışık çekilir pencereden.
Sanırlar ki terk edilmiştir, ölmüştür o yuva artık; Oysa her tuğlasında bir kalp çarpar sessiz sessiz.
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta