Yanmaz elbet hiç bir yürek, annenin yüreği kadar,
Oöyle bir yürektir ki, kül olana kadar yanar,
Hiç anne olmadın mı sen, bilmez misin evlat nedir,
O yürek ki yaralıdır, durmadan o yara kanar,
Evlatlarım benim canım, ağrımaktadır sol yanım,
Yalnız onlar için akar, damarımda olan kanım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta