Evlat Şiiri - Erdal Sakarya 2

Bütün Varlık bir tutam, görünen görünmeyen,
Ömür denen yolile, sürünen sürünmeyen.
İstikamet sonsuzluk, acı veren onsuzluk,
Karanlığa taş attım, gitti ömrüme değdi,
Öncelerden bileydim sonsuz alem neredeydi.
Yolun sonu göründü, sessizliğe büründü.,
İçimdeki o boşluk ne bugündü ne dündü.
Boşver oldu olacak. Ve taşlar oynayacak,
Birgün gelir gelecek, bu onun adaleti ve yerine gelecek.
Oklayanuslar içimde, mananın şekli olmaz, ama farklı biçimde.
Allaha emanet ol, bitmiyor duygularım,
Can evlat ömrünüzücandan candan kutlarım...