Ben evin ezilen çocuğuyum.
Diğerleri ağlarlar en ufak bir haksızlıkta.
Hemececik iner gözyaşından da kalabalık eller, boğum boğum.
Hiç hoşlamıyorum o kalabalıktan.
Akar da akar sokaklarından seller.
Bense tutuyorum zar zor,
Tutuyorum oldum olası.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta