Bu şiir son şiir olabilir defterimdeki.
Son çırpınışları olabilir kağıttaki renkleri bu kalemin.
Cebimde kalan son sözlerim olabilir bu.
Kafam bir arı kovanı ve içinde sanki bir an önce bal yapmaya çalışır gibi çırpınarak dönüp duruyor düşünceler.
O kadar büyüyorlarki beynimin içinde, sürtüne sürtüne, yola yırta çıkıp, kanlı et parçacıkları gibi dökülüyorlar dudaklarımdan.
Kuru bir yaprağım ben,
Buz gibi bir soğuk sokağımda.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta