1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Evimiz dediğimiz şey
Güvenli hapishaneler
Nedensiz öfkelerimizin anavatanı
Sıkıntıdan avaz avaz bağırdığımız
Tek boyutlu yaşam hücresi evimiz
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta