1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
İçimdeki umut mumu, altın renkli çiçek.
Gidersen iki ucunu da yak köprünün
Tanrının gerçekleri unutulur.
Unutulmaz yaşadıklarımız tek.
Aramızdaki engel yalnızca ikimiz,
Yalnızca gecenin cini biliyor umutlarımızı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta