Öyle bir hava varki sanki yeniden ordayım
Evimdeyim
Yağmurun sesi eylülün ıslaklığına karışmış
Ağaçlardan sıyrılıp penceremden içeri girmiş rüzgar
Sarhoş edici bir koku...
Bir çocuğa sarhoşluğu yaşatan kokuydu sokağım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta