Çıkardım zırhını ruhumun, artık gece ve gündüz
Yıldızlı vakitlerde aşk ve nefret birbirine denk
İyiliklerin kuşku uyandırdığı bu çağ ve zamanda
Sessiz ve sade bir ölümü ve yaşamı düşlemek
Ve dağları, o dalgın uykularından uyandırabilmek ne mümkün
Yağmurlu vakitler ve ağlayan bir kadın arasında
Tercihe zorlanmak ağır gelirdi yüreğe
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta