Evham Ve Ben Şiiri - Recep Uluçay

Evham Ve Ben

Çıkardım zırhını ruhumun, artık gece ve gündüz
Yıldızlı vakitlerde aşk ve nefret birbirine denk
İyiliklerin kuşku uyandırdığı bu çağ ve zamanda
Sessiz ve sade bir ölümü ve yaşamı düşlemek
Ve dağları, o dalgın uykularından uyandırabilmek ne mümkün
Yağmurlu vakitler ve ağlayan bir kadın arasında
Tercihe zorlanmak ağır gelirdi yüreğe
Zaman eriyip giderken aklımı ve ruhumu
Sarıp sarmalayan duygusuz bir evham

Bir evham,
Dudaklarımı kadınlar ve denizler karşısında
Umursamaz ve dargın,
Şehirler ve uzak iklimlerin huzurunda
Hüzünlü ve yorgun kılıveren bir evham
Çaresiz süzülüp erir ya şu kan kızılı akşam
Zihnimin sürgününe dayanamamış olmasından
Gözlerin dalıp dalıp uzaklara gitmesi,
Ne İsa'ya ne Musa'ya yaranamayışımız
Gitmek isteyip de uzaklara, takatsiz ve naçar
Oturduğumuz kaldırımların hükümranlığına rıza göstermemiz
Ölümü mezarlıklarda bile anımsayamışımız,
Tüm bunların esbabı mucibesi,
Kadeh kadeh devirdiğimiz
Bir inatçı evham

Ağır ağır yürüyorum gözlerimin anlamına
Bağdaş kuruyorum tam ortasına ruhumun
İçimde soru işaretleri,ünlemler,üç noktalar
Bir ittifak halinde taaruz etmekteler
Noktalanmış hatıraların sevinçli saatlerine
Bir muharip edasıyla kılıç savuruyorum
Maddenin ve düşüncenin hayali hamlesine

Çocukların ırmak kenarlarında fotoğraflanan mutluluğu,
Dağlara tırmanırken dönüp dönüp
Arkamıza bakmamızdaki müteyakkız ve dostane o duygu,o his
Yıldızlar kaydığında tutulan dileklerdeki
O masumiyet ve göksel saflık
Hüzünlü kadınların gözlerindeki
O derin ve kuşatıcı asalet
Gözlerle edilen ilanıaşklar,kalpte bitirilen duygular,
İyisiyle kötüsüyle bu yaşam sofrasını
Bir ölü toprağı gibi örtüp gizleyen
Kalbimde bir bomba gibi taşıdığım
Doyumsuz bir evham

Gece salkım salkım dökülürken ruhuma
Bir dehliz karanlığıyla aydınlatsam kalbimi
Bilemem çare olur muydu gözlerindeki ima
"Bırakıp gitmeli." deyip avunabilmek mi çarem
Kuzey ve güney,doğu ve batı kadar taşıdığım
Bu cüzzamlı zıtlık,bu kabul görmuş tenakuz
Beni dağların yalnızlığına kavalye kılabilir mi
Boğuk ve muammalı bir söz beğenip
İnsanların bilinen ve apaçık sırlarına bahşetmek
Bana yapay bir cömerlikten gayrı ne kazandırabilir?
Sesim bilinmezin bilmecesini bilmekle meşgul
Gözlerim hüzünlü ve yorgun iken
Yürüyorum, üzerimde yıldız yıldız bir sema
Ruhum ve bedenimde esrarlı bir evham

2024 EKİM

Recep Uluçay
Kayıt Tarihi : 7.10.2024 22:25:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!