Evet, Eylül'de ölmek başkadır

Kapılar tek tek açılır bize
Sen aydınlığa ben karanlığa
Yollarımız bir daha kesişmeyecek
Güneş sende doğacak ve bende batacak

Umudum tükendi, artık yeşermeyecek
Ölü müyüm yoksa diri mi, kimse bilmeyecek
Eylülde aşk başkadır derler, evet eylülde ölmek başkadır
Çocukların gülme seslerini kimse hatırlamayacak

Nice yıldızlar, gezegenler düşer saçlarının tel uçlarına
Kelimelerimle birlikte göz çukurlarım da ıslanacak
Artık eski bahar, kar, hava, rüzgar hiçbiri yokmuş bahçemde
Bahar, çocukların gülüşleriyle bahardı. O gülüşler artık gelmeyecek