EVE DÖNER İNSAN
Hayat acıların yokuşunda,
Acımasızca devam ederken,
Fasılasız bir yolcudur insan.
Sokakların dertlerini sırtlanır durmadan.
Sokaklar ki her köşesi ayrı hezeyan.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta