Gün batımı yalnız bir adam ben
Yürüyorum masumca, usulca,sessiz
Eve gidiyorum kendimden habersiz
Bir ev ki o; hatıralarla dolu
Ama içi bomboş.
Vardığımda beni kimse karşılamayacak
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Yanlızlığın hüznü yansımış kaleminize,sarıl yalnızlığına, orada kendini bulacaksın kendinle!...Anılar ve geçmiş kanatır çoğu zaman,mutluluklar sıradandır da,mutsuzluklardır acıtanlar....Çünki insan kendisi yaşar yanlızlığını içinde,mutlu anlar ise çoğuldur,paylaşılır çoğu zaman ...SEN hiç yalnız başına eğlenen birini gördün mü?....Yinede ben,yanlızlık ta yaşanabilir diyenlerdenim,dostlar hariç :)) sevgili,dost !Kutluyorum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta