Taşıdığım en ağır yüktü yalnızlığım...
ve sevmeye engel evcil acılarım yoktu benim...
Acılar evcil değildi hiç bir zaman...
ve sevmemeye saçma nedenler bulacak halde değildim...
Kollarımda damar hizalarını izliyorum...
Damar hizalarımdasın;
işte şuradan şuraya akıyorsun durmadan...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta