Etrafa Nur Saçan Yar

Etrafa nur saçan yar
Adın, karanlığa dokunan en yumuşak ışık.
Bir ay parçası gibi düşüyorsun zamanın üzerine,
Sessizce, incitmeden,
Ama her şeyi değiştiren bir aydınlıkla.
Bazen bir sabah serinliği gibisin,
Dokununca ürperten,
İnsanı kendine getiren,
Derin bir nefes gibi.

Bazen de akşamüstü huzuru…
Gün yavaşça solarken,
Senin gülüşün kalıyor geriye,
Bir kenti tek başına aydınlatacak kadar güçlü.
Sen geçince sokaklardan,
Rüzgâr usulca değiştirir yönünü,
Gökyüzü biraz daha genişler,
Birinin içi biraz daha umutla dolar.

Kimse bilmez belki,
Ama senin adında saklı bir sır var:
Gecenin en karanlık yerinde bile
Bir ışık yanabilir.
Ve o ışığın adı,
Her defasında
Senin adınla başlar:
Devam eder sonsuza kadar...
Demircioğlu