Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
şiiriniz çok anlamlı ve çok güzel tebrik ederim.yöreğinize sağlık.saygılar
Bilmiyordum ben bir çağlayan olup taşmayı.
Ve ummuyordum da,
Suyun debisi arttığında
Bir kayaya çarpıp yara almayı.
saygılarımı sunuyorum ne güzel anlatım..
Vurgusu eksik söylenmiş bir dize gibi;
Yanlış tondan girilmiş bir ezgi gibi;
Sahte, sağanak, nöbetli ağlamalarda,
İstenilen derinliği yakalayamamış tüm başlangıçlar/ bitişler için,
Bir ip sallandırmalı boşluğa...
güsel şiirler nie bööle bi kösede saklı duruor. cokk güzeldi..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta