bu gece
karanlığın gözyaşları öper çiçekleri
kıvılcımlanır yer gök
tutuşur karanlıklar
Estel güneşinden
altın taş duvarlardan
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta