Unuttum harflerin nasıl çizildiğini
Sözcüklerin, sessizliklerin ölümüyle doğduğunu
Ve ölümün,
Sözcüklerle başlayıp
Sessizlikle devam ettiğini...
İç dudaklarımda koparılacak parça kalmadı
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




sözcükler, hayat
hayat, sözcükler... karmaşa gibi, kördüğüm içsel zenginliğimizde...
Yazım ve tarzınızı çok beğendim...başarılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta