Sisli bir istanbul sabahı
Gökyüzüne kaldırdı kafasını esmer adam
Bulut güneşin üstünü örttü
Adam kafasını yere indirdi
Gözleri donuk ve yorgun
Karıncalar yuvalarına kaçıyordu
Toprak elleri yüreği gibi çatlamış
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta