Hiç unutmuyorum sıcak lodoslu bir istanbul günüydü
Kartal lisesinin yanıbaşında bir zeytin bahçesinde
Çenesi uzun meral ablanın sohbetleriyle başlamıştı devrimciliğim
Yüzümde şaşkın bir tebessümle dinlemiştim onu
Beni neyin beklediğini bilmeden
Bilmeden hayatımı neye çevireceğini devrimci olmuştum
İşçi çocuğu mecitin oğlu ünal olarak olmam gereken olmuştum
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Of Ünal Kardaş Offf bu şiir beni çocukluğuma çocukça düşlerime götürdü ne diyeyim .bilmem ki ...sustum ve tekrar okuyorum......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta