Tozu dumana kat düşünmeden.
Hiçbir dalı kalmasın o ağacın
ve hiçbir kuş fırtınanda uçamasın.
Uçur tüm gücünle çatıları,
Şehirleri darmadağın et,
Tek bir virane bile kalmasın ardında.
Bir an bile durmamalısın.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta