Dur rüzgar, dur, sert esip de böyle üzme beni
Bırak hazan yaprağı dallarında çürüsün.
Topraklara karışıp yok olmadan bedeni,
İnsancıklar sürüsü hep altında yürüsün...
Görmez misin,duymaz mısın,garip bir diyarda
Bir hıçkırık,bir çırpınış şimdi son bulmakta,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta