Esme Rüzgar Şiiri - Mihrican Tunç

Esme rüzgar,
Yorgunluğum bu şehrin ağırlığından
Adımlarım taş kesilmiş yollarda,
Her köşe başı bir anı.
Her nefes biraz, eksilmek gibi
Esme rüzgar,
Saçlarıma dokun ama kalbime değil;
Orası hala dolu
Geçmişin , kayıpların, yarım kalan sözlerinle.
Bir zamanlar koşardım gökyüzüne,
Hayallerim kadar genişti ufkum.
Şimdi hesaplarla , takvimlerle doluyum,
Bir kahve soğuyor masamda,
Bir umut daha sessizce bitiyor.
Esme rüzgar,
Bir gün dinerse bu telaş
Belki bende dinerim biraz
Ama şimdilik,
Sen es rüzgar...
Ben yine yürürüm,
Hayatın bütün ağırlığıyla...
Sadece kalbime dokunma;
Orada hala yarım kalan dualar var.
Es deli rüzgar es
Sonsuza dek...