Bir keresinde sevgilim seninle
El eleydik, ıssız...
Uçsuz bucaksız bir denizin
Sonsuz sahillerinde...
Sıcak bir yaz gününde
Köpükler içinde
Bak; türkü yaktım gözlerine!
Kınası ellerimde
Yeşili gözlerimde
Buğusu dilimde
Dumanı başımda
Ateşi ta içimde kaldı.
Aç gönlüm aç
Aç beyaz kanatlarını!
Uç gönlüm uç
Uç sevgili bahçesine!
Kon gönlüm kon
Kon yarin sinesine!
Ben bir uç uç böceği
Sen benim sevgilimdin
Bir öptün; bir ninni söyledin
Bir üfledin; uçtum gittim
Rüzgârlarla kaçtım gittim
Neredesin bilemedim
Ne gölge düşsün üstüne
Ne de bir rüzgâr essin istemem!
Bir tohum var içimde
Yıllar yılı ektiğim
İsterim ki onun bendeki yerini
Hiçbir kuvvet değiştirmesin!
Umut Gülleri
Menekşeler umut olur açılır
Baygın koku esim esim savrulur
Aşk ateşi yalım yalım kavurur
Esme mor çiçeğim, kalbim tutuşur.
Bakarken bosluğa kayıtsız gözler
Yıldız yıldız açan gök unutulmuyor.
Yaşarken umarsız fâni dünyayı
Sevgiyle sarilan gün unutulmuyor.
Bükülür umutsuz boynundan dallar
Neden zalim döner feleğin çarkı?
Garibanı ezer; galibi bezer.
Neden böyle gider hayat gemisi?
Güçlüsü güçsüzün sırtında yüzer
Neden çetin olur hayatın yolu?
Dün akşamüstü bakınırken etrafta
Ansızın rastladım sana yıllar sonra
Albümdeki o fotoğrafta...
Öyle mağrur ve yalnız
Eski bir sevgiliye bakar gibi uzaktan
Seni görünce birden gözlerim doldu!
Kış geldi
Yolumuz yokuşa düştü
Diye üzülme!
O karlar da erir
Bahar gelir
Sular akmaya başlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!