Uğrun uğrun ağlayan
Yüreğini dağlayan
Vefasıza bel bağlayan
O gönül batsın!
Çıkarsızca hep seven
Acı bir rüzgâr imiş dünya
Ne gül ne bülbül aslında
Ağaçta biçare yaprak
Ademoğlu
Kefenini doğarken giyermiş.
Kundak diye birşey yokmuş!
Bencil, zalim, cahil-cühelâ
İkiyüzlü, gaddar, açgözlü, zorba
Duygusuz, görgüsüz, bir de akraba
İnsanlar olmasaydı fâni dünyada
Ne şair olurduk dostum
Ne de şûara..!
Yaramaz çocuklar gibi kalbim sevinçten
Gönlümde o an çiçekler açmak istiyor
Dövsem de sevdamı havanda günlerce
Seni görünce süzülüp uçmak istiyor
Umut deryasında gezinirken başıboş düşler
Yalnızlık iyidir.
Fikirlerde dahi yalnızlık
Hiç fena bir durum değildir
İnan ki!
Ne olur
Dert etme kendine herşeyi!
Bekleyeceğim o günü
Ellerimi seveceksin önce
Biliyorum.
İki alyans gibi iç içe geçmiş
Kalplerimizin birbirine kenetleneceği
İşte o günü sabırla bekleyeceğim.
Sussan ya!
Şu kemanı ince ince çalmasan ya!
Sigara mı içirteceksin bana yeniden..!
Funda Arar söylüyor; özledim...
Çok özledim!..
Paylaşmak zorunda kalmak
Aslında, paylaşamamak...
Yarım sevgilere sarılmak
Aslında, sevilememek...
Yine gün akşam oldu...
Herşey adeta yitip gidecek!
Grup renklerini binbir çeşit ile
Saldı ufuklar boyu yine
Güneş batmak üzere...
Ah! dostlarım...
Bugünlerde sormayın halimi
Ahvalimi ne olur!
Bıktım, bu sokakta satılan ucuz
Hurda sözcüklerden!
Usandım, umutsuz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!