Hayatta olması şair olması için yeter.
Yazmasam ölebilirdim
Bana bir tövbe hakkı daha verdin hamdolsun
Atlamaya çalıştığım eşikten hep kan revan hep bıkmış dönüyorum...
Daha yükseğe atlayacağım bu sefer!
Ama gitmiyorum bile oraya, yeltenmiyorum bile
Ben hak etmiyorum bir şansı daha
Yağmurun bile beni ıskaladığı bir akşam
Rabbim secdeye gelebilir miyim?
Bir evsiz gibi sefil
Bir dinsiz gibi sensizim
Alışamıyorum sanki aynı türden değilmişiz gibi,
Aynı havayla hayatta kalmıyormuşuz gibi, beni ıssız bırakanlara.
O'nun rızasını istemek
İnsanın arzu edebileceği en şerefli istek
Sabah vakitleri hakikate gebeyken en çok da...
Bir son oturuşta onun kovmasından korkmak,
İnsanın korku duyabileceği en şerefli duygu,
Ardından doğrulmak eğriyken en doğrudan
Bugün de dünyayı kurtaramadım,
Filistin hâlâ zulüm altında,
Müslümanlar hâlâ uykuda...
Ama ben hâlâ gülebiliyorum
Unutmak veriyor O bana
Sonra hatırlamak, daha büyük nimet!
O kadına koşup sarılmak istemiştim
Bir çocukluk sevgisi kalmıştı içimde
Sonra estağfurullah! birdenbire
Sıkılmak, acıkmak,aynı sahneyi tekrar tekrar oynamak
Koşmam gerek,yetişmem gerek,irkitmem,kargışlamam gerek evet
Ama nereye ve niçin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!