İnsanlar eskiyor.
Suretler,resimler, anilar, dostluklar.
Yaprak gibi dökülüyor biriktirdiklerim aklımdan.
Her şey eskiyor .
Duvarlar, eşyalar, şiirler.
Her gün bir şey bitiyor.
Hayatlar,romanlar,sevdalar.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta