Ayrılık vakti gelince gidilir bir solukta
Habersiz ve sessiz ağzı açık gözler açık
Elmacık kemikleri belirgin uzanır yatakta
Ölümüdür dirimidir belirsiz kurulmuş tuzak
Zaman mı seni yoksa sen mi zaman eskittin
Duvardaki saate bakınca hep aynı yerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta