Eskir Şiiri - Seyrani Göl

Evler eskir, yollar eskir,
Delice bakan gözlerin eskir.
Duvarlarda çatlak olur hatıralar,
Birgün adın da sesin de eskir.

Takvimlerin köşesi kıvrılır içimde,
Günler adımı unutur bir bir.
Aynalar benden erken vazgeçer,
Yüzümde senden kalan izler eskir.

Pas tutar bekleyişin kapıları,
Anahtarlar cebimde ağırlaşır.
Umut dediğin ince bir iptir,
Her çekişimde biraz daha eskir.

Zaman bir rüzgâr gibi geçer üstümden,
Tutunduklarım elimde dağılır.
Her şey eskir bu hayatta,
Geriye yalnızca alışılmış bir yalnızlık kalır.

Eskimek gitmek değildir her zaman,
Bazı yüzler silinirken dünyadan,
Bazı yokluklar içimizde kalır,
Sessizce büyür, adını anmadan.

Geceler adımı daha iyi bilir,
Karanlık saklamaz hiçbir şeyi.
Işığa çıkınca eksilir insan,
Gölgede kalır asıl gerçeği.

Alışmak dedikleri şey yavaş bir çözülme,
Ne tam kalmak, ne bütünüyle gitmek.
Zaman öğretir en zor dersi:
Kaybolmadan da insan eksilebilmek.

Ve bir gün…
Hatırlamak bile yorulur içimde,
Acı sessizliğe yer açar.
Ama bil ki adın,
Zamanın eskitemediği bir yerde kalır.
S.GÖL