Eskimeyenin İzinde
Nefes alıyorum.
İçime çektiğim her hava, sadece ciğerlerimi değil, ruhumu da dolduruyor.
Sabahın ilk ışığı düşüyor pencereme.
Ve o ışık, sadece bir aydınlık değil, içimdeki sessizliğin altını çizen bir kalem gibi.
Bazen insanın kendi gölgesi bile ağır gelir.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta